Hiszpania

Toro Incrédulo Reserva 2010

Kastylia i León
Czerwone Wytrawne

Barwa: rubinowo – wiśniowa z fioletowymi refleksami, czysta i jasna.
Bukiet: czerwone i czarne owoce, kawa mokka, lukrecja, wanilia, herbata i przyprawy.
Smak: pełne, mięsiste; złożone smaki tostów, kawy mokki, czarnych owoców oraz lukrecji i pieprzu; firmowe garbniki wieńczą finisz, który smakuje jak gorzka czekolada, espresso i wiekowy las.
Wino dojrzewa w beczkach z francuskiego dębu przez okres 13 miesięcy; niefiltrowane.

Alkohol: 14.5 %
Cukier resztkowy: 2.2 g/l
Kwasowość: 3.75 g/l
Potencjał starzenia: min. 10 lat
Temp. podawania: 16-17  °C

Polecamy do: pieczonej i duszonej wołowiny, jagnięciny, dziczyzny, gulaszu, wszelkich serów, pomidorów, ryżu, grzybów, wędlin i ośmiornicy z Galicji.

DO TORO – jeszcze w XX wieku, w niewielkiej apelacji, leżącej w zachodniej części Kastylii i Leonu, położonej na płaskowyżu przeciętym przez dolinę rzeki Duero, zwykło się wytwarzać średniej jakości wina – mocno ekstraktywne, taniczne, i z dużą zawartością alkoholu, często powyżej 15%.

Wcześniejszy zbiór zmniejszający alkohol, ograniczenie ekstraktywności oraz badania gleb dzięki którym odkryto wiele parceli, pozwalających na wytwarzanie wielkich win sprawiły, iż u schyłku ubiegłego stulecia udało się osiągnąć poziom, który zadowolił nawet szanownego pana Parkera.

 

Nadanie przez niego w 2004 r winu Termanthia z winiarni Numanthia maksymalnej noty (100/100 pkt) sprawiło, że zaczęto wykupować najbardziej atrakcyjne winnice i rozpoczęto produkcję win w ramach apelacji D.O. Toro.

Winnice Toro zajmują niecałe 6 tys. ha, za to powstają tu wina uważane za najlepsze w całej Hiszpanii. Winorośl, która w tych ekstremalnych warunkach może czerpać wodę z gruntu dzięki gliniastym podłożom, rodzi winogrona optymalnie dojrzałe już na początku jesieni.

Wina produkuje się właściwie z jednej odmiany – tinta del toro co w zasadzie jest kolejną, regionalną nazwą tempranillo. Wiele winorośli obecnych w tamtejszych winogradach to krzewy sprzed ataku filoksery, niektóre mające nawet 150 lat (plagę filoksery z końca XIX w. zatrzymały w większości piaszczyste gleby w okolicach Toro).

Wina z Toro znane były już w czasach starożytnych, pożądane były w w. XIV, gdzie niektóre miasta (np. Sewilla) zakazały importu innych, niż ciężkie i mocne wina z Toro. Także Kolumb w 1942 r. zabrał je jako jedyne w swoją podróż ku „lepszemu” światu.

Gleby: piaszczyste, zawierające sporo kamyków i żwirów, które zapewniają odpowiedni drenaż oraz warstwę gliny utrzymującą wilgoć. W bezpośrednim sąsiedztwie rzeki podłoża aluwialne, z większym udziałem skał wapiennych.
Klimat: surowy, kontynentalny (półpustynny), z przymrozkami i zdarzającymi się podczas winobrania ulewami, choć z małą ilością opadów w ciągu całego roku (300-400 mm).

Kastylia i León